Drög VI 7/9
Reglugerð
(ath.
að grein nr. 3 fjallar um okkar umhverfi)
Rétt er að geta þess að trygging félagsins gildir aðeins utan þéttbýlis og það á m.a. við um flugvöllinn á Hamranesi.
1.
gr.
Flugrekendur
skulu taka og halda í gildi ábyrgðartryggingu
gegn tjóni á mönnum eða hlutum í loftfari, eða við för eða flutning þeirra
í loftfar eða úr því
svo og gegn tjóni á
innrituðum farangri og öðrum
varningi, meðan flytjandi ber ábyrgð á honum skv. ákvæðum X. kafla
loftferðalaga nr. 60/1998.
Skal
vátryggingin taka yfir flutning með loftfari á farþegum, farangri og öðrum
varningi, enda sé flutningurinn inntur af hendi í atvinnuskyni, sem liður í
flugrekstri hlutaðeigandi flytjanda. Þó skal tryggingin jafnframt taka til
flutnings af hálfu flugrekanda, enda þótt hann sé inntur af hendi án
endurgjalds.
2.
gr.
Vátryggingarfjárhæðir
skulu miðast við hlutlæga bótaábyrgð gagnvart hverjum farþega vegna lífs-
og líkamstjóna að SDR 100.000.- en jafnframt skal vátryggt gegn þeirri áhættu
sem fjárhæðamörk íslenskra skaðabótalaga geta leitt til, umfram
þá fjárhæð í tilvikum lífs- og líkamstjóna.
Fjárhæð
bóta ákvarðast skv. íslenskum skaðabótalögum.
Bótaábyrgð
vegna tjóna umfram SDR 100.000.- fellur niður ef flytjandi leiðir sönnur að
því, að hann sjálfur og starfsmenn hans hafi gert allar nauðsynlegar varúðarráðstafanir
til að afstýra tjóni eða það hafi eigi verið á þeirra valdi.
Tryggja
skal fyrirframgreiðslu upp í væntanlegar bætur,
ekki lægri en SDR 15.000.- . vegna hvers farþega, verði dauðaslys,
sem greiðist nánasta aðstandanda. Við önnur slys en dauðaslys skal
fyrirframgreiðsla þessi taka mið
af aðstæðum, en henni er ætlað að mæta brýnustu fjárhagsþörf hins
slasaða vegna slyssins. Fyrirframgreiðslan skal innt af hendi eigi síðar en
15 dögum eftir að ljóst verður hver hinn slasaði eða látni er.
Innritaður
farangur skal tryggður fyrir SDR 17, hvert kg.
Sá
handfarangur sem hver einstakur farþegi má hafa í í vörslu sinni, skal
tryggður fyrir SDR 332 til hvers farþega.
Nú
sannar flytjandi að sá sem fyrir tjóninu varð, hafi sjálfur verið valdur eða samvaldur að því og má þá færa skaðabætur niður
eða fella þær niður.
Vátryggingarfjárhæð
vegna bótaábyrgðar flugrekenda skv. ákvæðum þessarar greinar skal að lágmarki
nema SDR 500.000.- vegna hvers farþega.
3.
gr.
Taka
skal og halda í gildi ábyrgðartryggingu gegn tjóni, sem stafa kann af notkun
sérhvers loftfars, á mönnum
eða hlutum sem eru utan loftfarsins. Vátrygging þessi skal m.a. tryggja greiðslu
kostnaðar við hreinsun á slysstað og brottnám
flaks.
Vátryggingarfjárhæðir
vegna hvers tjónsatburðar, skulu fara eftir hámarksflugtaksþyngd og vera sem
hér segir:
1. Fyrir loftför með leyfðan hámarksflugtaksþunga undir 10 tonnum:
SDR
6.000.000.- gagnvart tjóni á mönnum
SDR
500.000.- gagnvart öðrum tjónum.
2. Fyrir loftför með leyfðan hámarksflugtaksþunga á bilinu
10-350 tonn:
SDR
15.000.000.- gagnvart tjóni á mönnum
SDR
2.000.000.- gagnvart öðrum tjónum
3.
Fyrir loftför með leyfðan hámarksflugtaksþunga yfir 350 tonnum:
SDR
30.000.000.- gagnvart tjóni á mönnum
SDR
4.000.000.- gagnvart öðrum tjónum
Heimilt
skal eigendum loftfara með minni flugtaksþunga en 25 kg. að taka sameiginlega
ábyrgðartryggingu vegna slíkra loftfara. Skal vátryggingarfjárhæð nema
minnst SDR 500.000.- vegna hvers tjónstilviks. Með þeirri ábyrgðartryggingu
telst vátryggingarskyldu fullnægt.
4.gr.
Taka
skal vátryggingu er bæti beinan útlagðan kostnað ríkisins og stofnana þess
vegna leitar að loftfari sem saknað er, sé um að ræða loftfar með
takmarkað lofthæfisskírteini, en sem fær
allt að einu heimild til að fara um íslenskt yfirráðasvæði, t.a.m. í
formi ferjuleyfis. Skal vátryggingarfjárhæð
nema SDR 10.000.- hið lægsta.
5.
gr.
Ábyrgðartryggingar
erlendra loftfara sem fljúga um íslenskt yfiráðasvæði, svo og tryggingar
vegna leitarkostnaðar, skulu uppfylla sömu kröfur um bótasvið og lágmarksfjárhæðir
og gilda gagnvart íslenskum loftförum, sbr. 3. og 4.gr.
6.
gr.
Heimilt
er vátryggingartaka og vátryggjanda að semja um eigin áhættu vátryggingartaka,
en slíkt má í engu skerða rétt þriðja manns til greiðslu bóta frá félaginu.
Skal það koma fram í vátryggingarskírteini, skilmálum eða iðgjaldskvittun,
sé samið um eigin áhættu vátryggingartaka.
7.
gr.
Eigendum
og/eða umráðendum kennslu- og einkaflugvéla, skal skylt að taka og halda
í gildi slysatryggingu fyrir þá, sem ferðast með slíkum vélum, þ.m.t.
stjórnendur þeirra, vegna slysa sem rakin verða til notkunar loftfarsins.
Auk þeirra slysa sem verða í loftfari, skal trygging þessi taka til
farar í loftfar og úr því. Bætur
samkvæmt slysatryggingu þessari greiðast þegar bótarétti er ekki til að
dreifa úr ábyrgðartryggingu skv. 1. og 2. gr. reglugerðar þessarar, sé vélin
ýmist nýtt sem atvinnuflugvél eða til einkaflugs.
Örorku
skal meta í hundraðshlutum skv. miskastigatöflu örorkunefndar, sem starfar
skv. skaðabótalögum. Miða skal við töflur örorkunefndar sem í gildi eru
þegar mat fer fram. Meta skal skerðingu á líkamlegri færni án tillits til
starfs, sérstakra hæfileika eða þjóðfélagsstöðu hins slasaða. Sé áverka
ekki getið í töflum örorkunefndar um miskastig skal meta hann sérstaklega
og þá með hliðsjón af töflunum. Örorka getur aldrei talist meiri en 100 %
Vátryggingarfjárhæð
vegna dauða og 100% varanlegrar örorku skal að lágmarki miðast við jafnvirði
100.000.- SDR í íslenskum krónum fyrir hvern mann. Við minni örorku greiðast bætur hlutfallslega.
Heimilt
skal að lækka bætur eða fella þær niður vegna ásetnings eða stórkostlegs
gáleysis hins slasaða.
8.
gr.
Falli
vátrygging skv. reglugerð þessari úr gildi, ber félagið allt að einu ábyrgð
í tvo mánuði frá því er það tilkynnti Flugmálastjórn að vátryggingin
væri úr gildi fallin., enda hafi loftfarið eigi á þeim tíma verið strikað
af loftfaraskrá, flugleyfi skv.
c-lið, 3. gr. laga nr. 60/1998 verið afturkallað, eða önnur vátrygging
verið tekin sem uppfyllir skilyrði reglugerðar þessarar.
9.
gr.
Vátryggingar
íslenskra loftfara skv. reglugerð þessari, skulu teknar hjá vátryggingarfélögum
sem Vátryggingareftirlitið og frá 1. janúar 1999, Fjármálaeftirlitið staðfestir
að hafi leyfi til þeirrar
tryggingarstarfsemi sem hér er kveðið á um, sbr. lög nr. 60/1994 um vátryggingarstarfsemi með síðari
breytingum.
Vátryggingarskilmálar
skulu kynntir Vátryggingaeftirliti, en
Fjármálaeftirliti eftir að það tekur til starfa, áður en þeir eru boðnir
vátryggingartökum. Jafnframt skal
leitað viðurkenningar Flugmálastjórnar á vátryggingarfélagi og vátryggingarskilmálum.
10.
gr.
Brot
gegn ákvæðum reglugerðar þessarar varða sektum eða fangelsi allt að 5 árum.
11.
gr.
Reglugerð
þessi sem sett er skv. heimild í 131. gr. loftferðalaga nr. 60/1998, staðfestist
hér með til að öðlast gildi þann
19. september 1998. Jafnframt falla þá úr gildi reglur nr. 116/1965 um vátryggingu
vegna loftferða.